De sterfdag van Uğur Mumcu

De sterfdag van Uğur Mumcu

Vandaag is het de 33e sterfdag (24 januari 1993) van Uğur Mumcu, de moedige pen van de Turkse pers, onderzoeksjournalist en schrijver, die door een verraderlijke aanslag van ons is heengegaan.

Uğur Mumcu was niet alleen een journalist; hij was ook een strijder voor de verlichting die probeerde de duistere kanten van Turkije te verhelderen en onbevreesd de strijd aanging met corruptie, terrorisme en de gevaarlijke driehoek van religieuze sekten, politiek en commercie.

Op deze betekenisvolle dag herdenken wij Uğur Mumcu en de waarden waar hij voor stond aan de hand van de volgende punten:

1. “Men kan geen mening hebben zonder kennis te bezitten”

Dit is het belangrijkste principe dat hij de Turkse journalistiek heeft nagelaten. Mumcu baseerde zijn beweringen altijd op documenten, concrete gegevens en nauwgezet onderzoek. In een wereld waarin desinformatie toeneemt, blijft dit principe nog steeds het meest betrouwbare kompas.

2. Pionier van de onderzoeksjournalistiek

Hij schreef over onderwerpen die niemand anders durfde aan te raken, zoals wapensmokkel, drugshandel, illegale structuren binnen de staat en de achtergronden van terroristische organisaties. Werken zoals “Rabıta” en “Het Koerdische Dossier” (Kürt Dosyası) zijn vandaag de dag nog steeds fundamentele bronnen om de Turkse geschiedenis te begrijpen.

3. “Wij zijn neergeschoten, o mijn volk, vergeet ons niet!”

Na zijn dood werden zijn naam, zijn geschriften en zijn idealen omarmd door een groot deel van de samenleving. Elk jaar wordt de periode tussen 24 en 31 januari – die begon met de moord op Muammer Aksoy en gesymboliseerd wordt door Uğur Mumcu – herdacht als de “Week van Rechtvaardigheid en Democratie”. Tijdens deze week wordt de nadruk gelegd op de principes van democratie, secularisme en de rechtsstaat.

4. De ochtend van 24 januari 1993

Toen hij om het leven kwam door een bom die in zijn auto voor zijn huis in de Karlı Straat in Ankara was geplaatst, liet hij duizenden artikelen en tientallen boeken na. De sluier van geheimzinnigheid rond de aanslag en de discussies over de werkelijke daders blijven, zelfs na 33 jaar, een van de bloedende wonden van Turkije.

Laten we hem herdenken met zijn eigen woorden:

“Ik ben een Ataturkist… Ik ben een republikein… Ik ben een secularist… Ik ben een anti-imperialist… Ik ben voor een volledig onafhankelijk Turkije… Ik ben een voorstander van vrijheid… Ik ben een verdediger van mensenrechten… Ik ben de vijand van dweepers, dieven, profiteurs en opportunisten.”

Wij gedenken Uğur Mumcu met respect, gemis en dankbaarheid. Moge hij rusten in het licht.